Αναπτύχθηκε κάποτε μια οικονομική θεωρία για την «Οικονομία της Ευτυχίας» ή αν θέλετε για τα «Οικονομικά της Ευτυχίας», όπου οι εμπνευστές της (Richard Layard) υποστήριζαν το εξής απλό: Ας μετρήσουμε, αφού θέλετε να μετράμε τα πάντα και αφού δεν είστε ικανοί να κάνετε τίποτα σωστό χωρίς μέτρηση, την οικονομική ανάπτυξη μέσω μιας σειράς «δεικτών ευτυχίας». Ναι στην ανάπτυξη αλλά όχι σε αυτή που μετράται με ΑΕΠ και άλλες μαλακίες, με τα γνωστά παρατράγουδα. Η απόκτηση της ευτυχίας πρέπει να αποσυνδεθεί από την απόκτηση χρήματος και να αναζητηθεί σε άλλους σημαντικούς παράγοντες, όπως ο ποιοτικός ελεύθερος χρόνος, οι αρμονικές οικογενειακές και φιλικές σχέσεις, το ευχάριστο εργασιακό, το καθαρό φυσικό περιβάλλον κ.λπ. Η θεωρία αυτή παρέχει το θεωρητικό υπόβαθρο για να εξηγήσουμε το παράδοξο φαινόμενο, κατά το οποίο, αν και σήμερα είμαστε περίπου τρις φορές οικονομικά πλουσιότεροι, σε σχέση με 50 χρόνια πριν, δεν είμαστε πιο ευτυχείς.
Που κολλάει αυτό με τον Ζαν Λικ Γοντάρ; Ο εν λόγω κύριος δεν σας λέω ποιος είναι, αν και οι περισσότεροι τον γνωρίζουν - θα έπρεπε μάλλον - δεν είναι ούτε στέλεχος του ΔΝΤ, ούτε στέλεχος της Ευρωπαϊκή Επιτροπής, ούτε πρόεδρος της Goldman Sachs. Δεν είναι κανένας από αυτούς τους μαλάκες που μας έχουν ζαλίσει ότι πρέπει να δουλεύουμε για να μαζεύουμε λεφτά, πρέπει να κάνουμε έξυπνες αλλά νόμιμες κομπίνες για να μαζεύουμε λεφτά και αν είμαστε μισθωτοί ή συνταξιούχοι να κάνουμε οικονομία για να μαζεύουν οι άλλοι λεφτά.
«Ποιος είναι αυτός µωρέ µαλάκα»; (το δανείζομαι από σχετικό άρθρο του Σ. Φασουλή). Είναι αυτός που δήλωσε ότι δεν θα παραστεί στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη στάση της διεθνούς κοινότητας απέναντι στα προβλήματα της Ελλάδας. Ο εν λόγω κύριος, δήλωσε ότι «όταν η Ελλάδα περνάει κρίση, δεν πηγαίνω σε πανηγύρια». Και μάλιστα σε πρόσφατη συνέντευξή του είχε πει: «Όλοι χρωστάμε λεφτά στην Ελλάδα. Οι Έλληνες θα μπορούσαν να απαιτήσουν από τον σύγχρονο κόσμο χιλιάδες δισεκατομμύρια για πνευματικά δικαιώματα».
Δήλωσε ακόμη, ότι αισθάνεται ντροπή να παρευρίσκεται σε τέτοια κοσμικά πάρτυ, τη στιγμή που η Ελλάδα βρίσκεται προ των πυλών της κατάρρευσης. Η Γαλλική εφημερίδα Liberation χρησιμοποιώντας σκληρή γλώσσα, γράφει ότι ο Γκοντάρ δεν δέχεται να στριμωχτεί ανάμεσα σε Ferrari και ηλιοκαμένες Μπίμπο, αρνείται δηλαδή να γίνει η βιτρίνα αυτού του πανηγυριού.
«Αυτός είναι μωρέ μαλάκα …»
Πηγή: ALPHA (Π. Γραμμέλης) και ΤΑ ΝΕΑ On-line (Σ. Φασουλής).








0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου