Μα τον Πετσάλνικο ... Πρωθυπουργό;

Αναδημοσίευση της 6ης-5- 2010:

Ας τον ενημερώσει κάποιος ...

Αποκλείεται να παράκουσα. Αν κάνω λάθος ας με διορθώσει κάποιος. Την ώρα που ο Σαμαράς πριν από λίγο στη Βουλή αναφερόταν στην επενδυτική τράπεζα Lazard, κάποιος ... προφανώς μη γνωρίζοντας τι εστί Lazard, την ανέφερε ως "κύριο Λαζάρου" ... αντί του ορθού της "τράπεζας Lazard".
Σας ενημερώνω αξιοσέβαστε κύριε ότι η Lazard και όχι ο "κύριος Λαζάρου" ή "κύριος Lazard" (εάν επρόκειτο για σαρδάμ που αμφιβάλλω - πάντως εγώ έπεσα κάτω από τα γέλια - τυχερέ Λαζόπουλε ...) είναι επενδυτική τράπεζα που ασχολείται αυτή τη στιγμή με περισσότερες από 70 συμφωνίες που αφορούν την αναδιάρθρωση χρέους σε πάνω από 20 επιχειρηματικούς κλάδους παγκοσμίως, σύμφωνα με την ιστοσελίδα της τράπεζας. Παρείχε πρόσφατα συμβουλές στην Αργεντινή, τον Ισημερινό και την Ακτή Ελεφαντοστού αναφορικά με την αναδιάρθρωση του χρέους τους. Και δεν είναι κύριος. Θα το δώ στα πρακτικά και θα τα ξαναπούμε ... για τα πρακτικά ...


Τα πρακτικά:

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΣΥΝΟΔΟΣ Α΄
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΡΙΕ΄
Πέμπτη 6 Μαΐου 2010



ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΣΑΜΑΡΑΣ (Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας):
Και επειδή ρωτάτε ποιος το είπε αυτό; Εάν πείτε τη λέξη «ΛΑΖΑΡ» στις διεθνείς αγορές, μόνο τη λέξη αυτή να πείτε, είναι σαν να θέλετε να με πείσετε ότι είπατε καρδιολόγο και ζητάτε μικροβιολόγο. Είναι η ειδικότητα των κυρίων αυτών μόνο το ζήτημα εκείνο. Και γι’ αυτόν το λόγο λέμε πως ούτε κουβέντα δεν πρέπει να γίνεται!
(Θόρυβος στην πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Σας παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι! Είπε για τον κύριο Λαζάρου ο κύριος Σαμαράς.

ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΣΑΜΑΡΑΣ (Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας): Κύριε Πρόεδρε, αν σας είναι άγνωστη η λέξη, δεν λέει τίποτα η λέξη. Όνομα είναι.

...

Modern Greek History ... or the end of the Modern Greek Tragedy

This photo is going to be a milestone for the Modern Greek History. The end of the Greek Tragedy.

"Greeks are on the verge of getting out of the "Erebus" that banks and great interests kept them ... "

... να μη περάσει το πολυνομοσχέδιο ....

Είναι αυτονόητο ότι είναι απαραίτητη η συμμετοχή όλων στην 48ωρη απεργία 19-20 Οκτώβρη. Είναι πολύ σημαντικό να μη περάσει το πολυνομοσχέδιο ... και δεν είναι ζήτημα μόνο οικονομικό ... δεν πρέπει να ... βιαστεί ... άλλο η ελληνική δημοκρατία ... ως εδώ ...

Lets target troikans

Greeks demonstrated today expressing deafeningly their opposition to the economic measures … but the government remains deaf. So what can Greeks do to be heard? One can say … lets change tactics … lets target troikans and only them … these three ravens that govern Greece … cause all the problems to moribund Greeks … in order to save IMF, banks and the Eurozone. Their policy is not only wrong … even one cannot say something like that so easily - when the discussion turns to policies… it is irrational to … who cares about the Greek government?

Οίκος Moody’s: η ιστορική αξιoλόγηση των αξιολογητών

γράφει ο Γιώργος Δαμιανός

Ποιος ήταν ο John Moody; Τι σημαίνει το όνομά του; H ιστορία του οίκου Moody’s.

Η λέξη Moody’s έχει μπει, πλέον στην καθημερινότητα μας. Στο ελληνικό λεξιλόγιο πριν ή μετά τη λ. Moody’s υπάρχει η λέξη υποβάθμιση. Το όνομα είναι βαρύγδουπο και προβάλλεται ως “έγκυρο” από τα ελληνικά και ξένα Μ.Μ.Ε. Οι εκθέσεις το οίκου Moody’s ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις και υποθηκεύουν το σήμερα και το αύριο του πλανήτη, αφού καθορίζουν το αν θα δανειστεί, και με ποιους όρους, μια χώρα. Υποθηκεύει το μέλλον του πλανήτη, γιατί ως γνωστόν, τα δανεικά αυτά θα τα πληρώσουν και οι μελλοντικές γενιές.

Τα πρώτα βήματα του John Moody/ Τζον Μούντι

Ελάχιστοι γνωρίζουν ότι η επωνυμία Moody’s προέρχεται από το επώνυμο ενός, μάλλον, αποτυχημένου δημοσιογράφου / οικονομικού αναλυτή, που έδρασε στις ΗΠΑ στις αρχές του 20ου αιώνα. Το πλήρες όνομα του ήταν Τζον Μούντι (John Moody, 1868 – 1958) και στα Ελληνικά θα μπορούσαμε να το αποδώσουμε ως Γιάννης Τσαντίλας.

Ο Γιαννάκης, λοιπόν, ξεκίνησε ως δημοσιογράφος, δίχως πανεπιστημιακές γνώσεις (στα γεράματα θα του δώσουν onoris causa, πτυχίο στη Νομική) και κάπου στο μεσοστράτι της ζωής του (το 1909) αποφάσισε να ασχοληθεί με ένα μεσιτικό/ χρηματοοικονομικό γραφείο στη Νέα Υόρκη. Ήταν έξυπνο παιδί, παιδί της πιάτσας και καθώς το μάτι του έκοβε, όπως κόβει σε όλα τα λαμόγια (τα μυωπικά τους ματάκια βλέπουν τα κοντινά αλλά χάνουν τα μακρινά) αποφάσισε να εισάγει για πρώτη φορά έναν πίνακα αξιολόγησης στις επενδύσεις των σιδηροδρόμων. Ο Τζον Μούντι (ή Γιάννης Τσαντίλας) υπεραπλουστεύοντας κάθε έννοια οικονομίας φτιάχνει έναν κατάλογο (ανάλογο με την αξιολόγηση των κινηματογραφικών ταινιών σε ένα σημερινό έντυπο) και με γράμματα (ΑΑΑ, ΑΑ, Α…) αντί για αστερίσκους βαθμολογεί τις επενδύσεις στους σιδηροδρόμους των Η.Π.Α. Η απλότητα του θέματος άρεσε στους επενδυτές και το όνομα του Γιαννάκη ξεχωρίζει. Πολύ γρήγορα o “Γιαννάκης Τσαντίλας” αυτοαναβαθμίζει το γραφειάκι του και από μεσίτης αυτοανακηρύσσεται πραγματογνώμονας επιχειρήσεων. Βγάζει χρήματα, δηλαδή, πουλώντας πληροφορίες για τη βιωσιμότητα των εταιρειών και αξιολογεί, με τον τρόπο που αξιολογούν τα λαμόγια τη βιωσιμότητα άλλων επιχειρήσεων αλλά και την εμπορευσιμότητα των μετοχών. Η αμοιβή του είναι υψηλή (σήμερα, για κάτι αντίστοιχο παίρνει, περίπου, 150.000 ευρώ καθώς και ποσοστά από τις αγοροπωλησίες των μετοχών) αλλά ας όψεται η ανασφάλεια του κοσμάκη, καθώς ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος βρίσκεται σε εξέλιξη και κανένας δεν ξέρει (ούτε και ο ίδιος ο Μούντι, ο Τσαντίλας, πως θα καταλήξει). Η ανασφάλεια του κοσμάκη αυξάνεται όλο και περισσότερο, γιατί μετά τον πόλεμο και τις κοινωνικά άστοχες συμβουλές του Γιαννάκη (που συμπυκνώνονται στο “βαθυστόχαστο” δόγμα “αρπάξτε, ξεσκίστε, τελειώσατε”) η Αμερική θα οδηγηθεί το 1929 στο χρηματιστηριακό κραχ με παγκόσμιες επιπτώσεις. Κατά ορισμένους ο Γιαννάκης, ο Μούντι, δεν είχε πάρει είδηση για το επερχόμενο κραχ και γι αυτό δεν ενημέρωσε τους πελάτες του (είπαμε ότι τα λαμόγια πάσχουν από μυωπία, αλλά ο Γιαννάκης, μάλλον, είχε και πρεσβυωπία). Μάλιστα, οι κακές γλώσσες λένε ότι οι συμβουλές/αρπαχτές του Γιαννάκη είχαν σημαντικό μερίδιο στο να οδηγηθούν οι Η.Π.Α. στο κραχ.

Αυτοανακηρύσσεται αξιολογητής των κρατικών ομολόγων

Μετά το Β’ παγκόσμιο πόλεμο λόγω της παγκόσμιας πρωτοκαθεδρίας τους, οι Η.Π.Α. δανείζουν ανεξέλεγκτα τις χώρες που ελέγχουν και το ίδιο κάνουν και τα χρηματοπιστωτικά της ιδρύματα. Η ευθυνοφοβία ή η ανικανότητα, όμως, των κρατικών υπαλλήλων δημιουργεί την ανάγκη για τη γνωμοδότηση ενός εμπειρογνώμονα, ο οποίος θα γνωματεύει, αν η τάδε χώρα είναι και φερέγγυος για να τη δανείσουν. Ο Αμερικανός υπάλληλος που διαχειρίζεται το αποθεματικό “του δείνα” σωματείου φορτηγατζήδων θέλει να επενδύσει τα χρήματα των ασφαλισμένων αλλά, δυστυχώς, δεν έχει ξανακούσει τις μισές χώρες του πλανήτη. Πως θα δανείσει μια χώρα που δεν ξέρει την ύπαρξη της;

Τη λύση αναλαμβάνει να τη δώσει ο Γιαννάκης, ο Τσαντίλας. Από μεσίτης και εμπειρογνώμονας επιχειρήσεων αυτοανακηρύσσεται “αξιολογητής” των κρατικών ομολόγων και βαθμολογεί την πιστοληπτική ικανότητα όλων των κρατών του πλανήτη. Προσλαμβάνει μια φουρνιά 25χρονων αριστούχων των καλύτερων πανεπιστημίων της υφηλίου (τσοχλανοπαρέα αριστούχων) και χωρίς πρότυπα, δίχως οικονομετρικά κριτήρια αλλά με προσωπικές εκτιμήσεις κάποιων υπαλληλίσκων, που οι ίδιοι αυτοχαρακτηρίζονται “σαΐνια με ένστικτο” αποφασίζουν ότι η τάδε χώρα πρέπει να πληρώσει ένα συγκεκριμένο επιτόκιο, αν ζητήσει δανεικά, η άλλη χώρα ένα υψηλότερο, ενώ η τρίτη δεν πρέπει να δανειστεί καθόλου, γιατί είναι αναξιόπιστη. Αυτοί οι έγκυροι οικονομικοί αναλυτές, όπως αυτάρεσκα αυτοαποκαλούνται, εξανεμίζουν τον ιδρώτα των εργαζομένων και υποθηκεύουν το μέλλον γενεών και γενεών.

Τη δόξα της τσοχλανοπαρέας του Γιαννάκη ζήλεψαν και άλλοι παρόμοιοι “οίκοι”, όπως οι: Standard and Poors, Fitch, που αν και φαίνονται ως ανταγωνιστές έχουν ένα κοινό στοιχείο: την αδιαφάνεια. Κανένας δε δημοσιοποιεί τα στοιχεία αξιολόγησης και θεωρούν απόρρητο τις πηγές στις οποίες στηρίζονται οι “πληροφορίες τους”, για το αν μια χώρα μετά από 30 χρόνια θα είναι ικανή να αποπληρώσει τα δανεικά που πήρε (τι να σου κάνει το Χάρβαρντ, αυτό δεν το γνωρίζει ούτε η Κατίνα, η Σμυρνιά, που έχει και κληρονομικό χάρισμα!!!).

Ο Γιαννάκης ο Τσαντίλας δεν μπορούσε να φανταστεί ότι το μαγαζάκι του που στηριζόταν, το 1909, στην προσωπική λαμογιά, ενός αγράμματου και είχε σκοπό να κάνει καμιά αρπαχτή, θα διοικείται, σήμερα, από ανέραστα μαθητούδια και θα ελέγχει τον πλανήτη. Βλέπετε, δεν μπορούσε να προβλέψει ότι θα εξαφανιστούν οι πολιτικοί από τον πλανήτη. Και δε μιλάμε για την Ελλάδα ή την Πορτογαλία (ποιος νοιάζεται, άλλωστε;) αλλά μιλάμε για τον τρόμο στα μάτια του Ομπάμα και της Μέρκελ, όταν αναμένουν την έκθεση του οίκου Moody’s.

Και ενώ η κήνσωρ Μέρκελ δεν κουράζεται να προσβάλλει και να “νουθετεί” τους Έλληνες, δε λέει κουβέντα για όλους αυτούς τους ανεξέλεγκτους “οίκους”, που καταλύουν κάθε έννοια πολιτικής. Μόνο τις προάλλες σαν να ξύπνησε από τρομερό εφιάλτη η κυρία Μέρκελ ψέλλισε: “Δε θα επιτρέψουμε στους οίκους να μας στερήσουν την ελευθερία μας να αποφασίσουμε”. Το είπε, ήπιε λίγο νερό και ξανακοιμήθηκε ονειρευόμενη ότι κάποτε θα γίνει πολιτικός.

Αναδημοσίευση από

24grammata e-Magazine (Language - History - Culture)

Everyone is happy to buy time until September …

All factors in the eurozone have agreed that something must happen with the Greek debt. It is not sustainable. The French “trick” that involves private sector seems nice and spreads some enthusiasm to all except the ECB. The ECB president, warned that Eurozone governments should not assume the private sector will participate in a new Greek bail-out deal. The ECB, fears contagion effects across the eurozone and is frustrated with finance ministers’ failure to control the eurozone debt crisis (from the FT).

So, there won’t be a solution soon, in order to avoid a “credit event” with unpredictable consequences and everyone is buying time to reconsider the whole situation until September - date for the next bailout package to Greece.

The happiest of all, is the Greek government, who is spending time by creating “agendas”, implementing the “cutback project”, re-opening the Siemens case and wondering why citizens are beating her deputies.

Have a relaxing summer …

Is the Greek debt a “contagious infection” … or the “European Union is hit by cancer”?

Is the Greek debt a “contagious infection” … or the “European Union is hit by cancer”? If “EU is hit by cancer” then the “antibiotics” proposed to “fight the Greek debt” will have no effect to the patient.

But let’s see what newspapers wrote the last days. Some newspapers wrote; “Moody's slashed Portugal's credit rating by four notches from Baa1 to Ba2 with a negative outlook after markets closed on Tuesday” other; “Europe lashes out over downgrades” and other; “Greece: Fears of debt contagion see Portugal's bonds downgraded to junk”.

The point is that some newspapers and the EU’s institutions and politicians seem to believe that the Greek debt is a “contagious infection” and they oblige all the “infected states” to gulp the same antibiotics. The medicine is always austerity measures and recession. It is obvious that all exorcise any development measures fearing something. And I wonder what are they afraid of? To cure “bankrupt states” or to “radiate” the whole EU’s financial system? Or may the autopsy and the treatment be different but the outcome the same?

One with ardent imagination can think; Does the cure of “bankrupt states” jeopardize other EU’s states? Do the development measures cause a reverse situation? And if the EU is indeed hit by cancer is there any danger that the “radiation” of the EU at the whole could kill the patient? If one thinks so then indeed … the outcome of the treatment is the same … regardless the autopsy and the treatment …

This may sound weird … but has a point … and if it is true then someone won’t be cured …